MOAI

MOAI

Als je Okinawa, de zgn. Blue Zone in Japan, ter wereld komt ben je vanaf jonge leeftijd onderdeel van een ‘moai’: een groepje mensen, net zo oud als jij, op wie je kan terugvallen als je ze nodig hebt.

Zo’n moai doet iets met je zelfbeeld (je doet ertoe, weet je gezien en gehoord) en biedt je praktische steun of de gelegenheid om gewoon even een praatje te maken met mensen die jou en je levensgeschiedenis kennen. Vooral dit laatste is belangrijk, zo blijkt uit onderzoek van prof. Anja Machielse van de Universiteit voor Humanistiek als je ouder en minder mobiel wordt.

 

Ergens bij horen is een menselijke noodzaak. Als je het gevoel hebt er niet meer toe te doen loop je vast, emotioneel en fysiek.

MOAI raakt de realiteit. Als je ouder wordt in Nederland moet je veel zelf regelen. Dat is voor veel ouderen nieuw en moeizaam. Eenzaamheid ligt op de loer en is funest, voor je gezondheid en je welbevinden. Oude netwerken als kerk, kroeg en familie bestaan niet meer – althans niet zo hecht als vroeger – en MOAI biedt zicht op nieuwe verbanden en kansen.

 

Met gezond oud worden kan je niet vroeg genoeg beginnen. MOAI wil mensen bijtijds bewust maken van hun eigen verantwoordelijkheid voor een vitale oude dag en van het belang van de mensen om hen heen: door samen op te trekken help en inspireer je elkaar.

Al doende kantelt de perceptie van ouder worden: het is een realistisch proces met mooie én rafelige kanten.

 

Aanleiding

Er is momenteel rond ouder worden een viervoudige revolutie gaande in Nederland:

het aantal ouderen stijgt snel,

nooit eerder werden ouderen zó oud als nu,

de oudere van nu is veel jonger dan de oudere van weleer,

voor het eerst kent de generatie ouderen in Nederland ook migrantenouderen.

 

 Beeldvorming

 

Het lijkt wel of er maar twee types ouderen bestaan: de Zwitserleven-oudere met geld en tijd in overvloed óf de zwakke, kwetsbare oudere die vooral geld kost. Beide doen de waarheid geen recht.

 

Kortom: er zijn meer ouderen, ze worden ouder dan voorheen en we ervaren dat als een zegen én een kramp.

 

Met een aantal mensen uit de wereld van kunst en cultuur, zingeving en bedrijfsleven ga ik voor een gemeenschappelijk doel: een samenleving creëren waarin iedere leeftijd waarde heeft.

 

Up!

Dit doen we door

  1. bewustwording te creëren en zingeving te bieden in maandelijkse talkshows in De Nieuwe Liefde rond thema’s die ertoe doen als je ouder wordt ;
  2. activatie te bieden in kleine netwerkjes (moai) door mensen de waarde van moai te tonen en een methodiek te bieden waarin ze bestaande netwerken kunnen versterken en nieuwe kunnen beginnen. In samenwerking met Openbare Bibliotheek Amsterdam.
  3. samen te werken met bestaande initiatieven en elkaar te versterken op de gemeenschappelijke doelstelling. Zo werk ik intensief samen met LUX in Nijmegen in het kader van een nieuwe festival Up! rond ouderen en ouder worden.

Al doende willen we samen met mediapartners de beeldvorming rond ouder worden beïnvloeden.

 

We beginnen lokaal in Amsterdam (vanaf oktober 2017 in De Nieuwe Liefde) en Nijmegen (festival Up! 6 en 7 oktober) en gaan met de programmaformats het land in, te beginnen in Leeuwarden en Eindhoven, de koplopers van de zgn. Age Friendly Cultural Cities.